سنگ رودخانه ام
آب از سرم گذشته
روی برگ های جدا شده ی تقویم
صدف پیچ پیچم
دریای های و هوی
پشت سرم
و فریاد بادی که مرا برد
هنوز توی گوشم هست
بوته ی پاییزم
ریخته ام روی زمین و نیمه ی دیگرم
دل داده به خاک
باغچه ات را رها کنم
زمین پایین می افتد
باد اگر دوباره مرا ببرد
تو از کجا بدانب بهار شده یا نه؟
اصلا رخت آویز اتاق تو ام
که بارانی ات شانه های امن گریه است
وقتی کنج اتاق سرد و به انتظار صدای قدم هایی
که بپوشاند این همه تنهایی عریان را
میدانم رهایم نمی کنی
آینه ام
بیفتم از دستت
هزار تکه می شوی
دستم را بگیر
آب از سرم گذشته
روی برگ های جدا شده ی تقویم
صدف پیچ پیچم
دریای های و هوی
پشت سرم
و فریاد بادی که مرا برد
هنوز توی گوشم هست
بوته ی پاییزم
ریخته ام روی زمین و نیمه ی دیگرم
دل داده به خاک
باغچه ات را رها کنم
زمین پایین می افتد
باد اگر دوباره مرا ببرد
تو از کجا بدانب بهار شده یا نه؟
اصلا رخت آویز اتاق تو ام
که بارانی ات شانه های امن گریه است
وقتی کنج اتاق سرد و به انتظار صدای قدم هایی
که بپوشاند این همه تنهایی عریان را
میدانم رهایم نمی کنی
آینه ام
بیفتم از دستت
هزار تکه می شوی
دستم را بگیر
گراناز موسوی
شنبه 4 فروردین1386
آسمون||
میتوانم دستخوش پیشامد شوم... خواب ببینم...حتا روی آب راه بروم!
پروفايل آسمون
پروفايل آسمون
