حرف های روپوش سرمه ای

i'll be your guide

hurib — Sat, 28 Nov 2009 08:57:18 GMT

۱)

دیدی هر وقت به صدف نگاه کنی و بیاریش کنار گوشت صدای دریا رو میتونی بشنوی ؟ مهم نیست که کجا باشی و چقدر از دریا دور شده باشی ... صدف همیشه تو خودش دریا داره . صدف دریا رو حفظه . صدف با دریا آشناست . کافیه دستت رو بذاری روی سینه‌ش و چشمات رو ببندی و بیاریش کنار گوشت و بهش گوش بدی ... گوش کن ... اون هیچی نمیگه ٬ ولی تو میشنوی .. همه‌چی رو میشنوی ...

۲)

چشمام رو میبندم و به صدای دریا گوش میدم.
صدای بارون
صدای آب
صدای ساحل
صدای موج
صدای دریا
صدای دریا
صدای آبی دریا

۳)

بعضی آدما یواش یواش به گل میشینن
بعد گلی میشن
بعد بارون میاد
خیس میشن
گلاشون میره
تمیز میشن
بعد آفتاب میشه خشک میشن
بعد باد میاد سبک میشن
میپرن میرن تو آسمون
مثل فرشته‌ها

مثل کندن دم گیلاس می‌مونه
یا درآوردن یه هویج از توی خاک
یا برداشتن یه تار مو از ابروت
کندن یه چیزی که ریشه داره و وقتی می‌کنیش با ریشه‌ش درمیاد
وقتی دراومد جای ریشه‌ش به اندازه‌ی یه حفره خالی می‌مونه
عوض شدن آدما اینجوریه،‌ عوض شدن آدمای غیر از خودت برای تو
کندن دم گیلاس که دیدی چه صدایی میده؟ یه صدای خفه‌ی کوتاه خیس
هومم

۵)

دریا رو میگفتم
دیدی آبیه ٬ همه‌ش آبیه
بعد یه جوری سرده ولی بزرگه
توش که میری هیچ وقت نمیفهمی تهش کجاست
چون عمیقه
هرچی هم بیشتر بری توش بیشتر میفهمی که عمیقه
بااینکه سرده ولی تو سردیش موج داره
موجاش بعضی جاها شبیه ورمه ٬ نشکافته ولی بزرگه ...
تکونت میده
این ور اون ور میبرتت
ساده‌ست ٬ ولی پر از رمزه ٬ نمیفهمیش ولی میفهمی داره باهات حرف میزنه
کنارش که وامیستی خنکیش میخوره تو صورتت ولی داغی کنار دریا رو هم باهاش حس میکنی
خیلی طولانیه ٬ یه جوری که تهش نمیفهمی آسمون کجاست و دریا کجاست
ستاره‌های آسمون کنارش از همیشه پر نور ترن

دریامه که ....

song: U Turn lili

Artist: AaRon

Album:Artifical Animals Riding On Neverland

Year:2007

Genre: Indie Rock

Download Song

زندگی سوم یا دوم یا شایدم تداوم همون زندگی که داشتم ولی به یه شکل دیگه!

hurib — Thu, 12 Nov 2009 17:58:18 GMT

اون کسی که برای خوشبخت زندگی کردن از همه بیشتر دوستش داری کسیه که وقتی از شلوغی زندگی یه کم کنار میکشی و آخر شب آروم میشینی و از روی تپه به چراغای شهر نگاه میکنی بهش فکر کنی و دلت اونو بخواد. کسی که نه رویا باشه نه واقعیت، که هم رویا باشه هم واقعیت. که هم دور باشه هم نزدیک. که برات هم خاطره باشه با و هم همیشه یه معمای شیرین و ندیده و نچشیده. که هم دور باشه و هم نزدیک. که نه تنها دوسش داشته باشی، که دوست داشتنش رو بخوای و دوست داشتنش رو هم دوست داشته باشی.

پ.ن: من مهمترین زن چند سال اخیر این زندگیم و دیدم.از نزدیک.خوب عجیب بود .وقتی سلام کردم فقط بهم لبخند زد!!!همیشه فکر میکردم از نظر فکری میتونم بهش خیلی نزدیک بشم .هنوزم فکر میکنم میتونستم. دیشب دنیام تموم شد.من از امروز زندگیه سومم و فکر کنم شروع کردم! امروز هوا آفتابیه هیچ ابریم تو آسمون نیست.تو زندگیه سومم فکر کنم از روزای بارونی خوشم نمیاد چون آفتاب امروز و بیشتر از هر روز دیگه ای دوست داشتم..و این constant contrast by nosound که جادوم میکنه. راستی نمیدونم تو این زندگیم بتونم Industrial گوش بدم یا نه .تا الان که نتونستم !فقط تعجب انگیزش اینه که من زندگیه های قبلیمو یادم میاد.اینم به خاطر خاصیت شگفت انگیز منه. میدونی هر کسی نمی تونه.نه مطئنم که هر کسی نمیتونه.دوربینم بهم میگه که شک نکنم چون من اون جا بودم!! آره

Artist: Nosound

Song: Constant Contrast

Album: A Sense of Loss

Year: 2009

Genre: Progressive rock,Art Rock

Download Song

The Short Story V

hurib — Fri, 30 Oct 2009 12:01:18 GMT

يه گلدوني بود
که اين گلدونه قصه ي ما مثل بقيه‌ي گلدونا گرد نبود
مکعب مستطيل بود، درست عين يه جعبه ي دستمال کاغذي
با دو تا سطح پهن و دراز و دو تا سطح لاغر و کوچولو
توي اين گلدونه هم هميشه گل تازه و خوشبو بود، شاخه هاي ياس، حالا نگي که ياس ساقه نداره که، نميشه گذاشتش توي گلدون، توي قصه ي ما همه چي شدنيه، همه ي گلاي ياس ساقه هاي بلند دارن، اونجوري که ميشه گذاشتشون تو گلدون، حتي توي يه گلدونه مستطيلي، خوبيه قصه همينه ديگه، تو قصه‌ها حتي گلاي ياس هم شاخه‌هاي بلند بلند دارن ..
اين ياس‌هاي گلدون ما خيلي خوشبو بودن، اونقده خوشبو که تا بوشونو ميشنيدي سرتو ميچرخوندي که ببيني اين بو از کجا داره مياد ... گل‌هاي گلدون قصه‌ي ما خوب و مهربون و خوشبو بودن . اصلاً همه اونا رو از رو بوشون ميشناختن . بعد که بوشونو ميشنيدي و سرت رو بر ميگردوندي ? وقتي که اون گلهاي سفيد و قشنگو ميديدي که اونجوري آروم توي گلدون نشستند و دارن لبخند ميزنن ? شاد و راضي ميشدي و برميگشتي سر کار خودت، و مطمئن بودي که که يه عالمه گله خوشبو يه جايي اون نزديکاي تو هست که بهت يه عالمه نور سفيد هديه ميده ... خوشحال بودي .. چون ميدونيستي گلات همون نزديکيا دارن واسه تو نور سفيد خوشبو هديه ميفرستن ..
روي هر دو تا سطح پهن گلدون مون هم دو تا نقاشي بود ?
اينطرفش عکس يه پروانه بود
اونطرفش عکس يه لبخند
اون لبخنده هم ? يه لبخنده پروانه اي بود، نه از اين لبخنداي معمولي ..
اما قصه‌ي اين گلدون و پروانه و لبخند بر ميگرده به اون روزي که آقاي نقاش قرار بود روي اين گلدون نقاشي بکشه و ميخواست که هر دو طرف گلدونه نقش پروانه داشته باشه، يعني دو تا پروانه که دارن دور يه دسته گل خوشبو تو يه گلدون خوشگل ميچرخن . ولي ...
ولي وقتي که نقاشي آقاي نقاش روي يه طرف گلدون تموم شد، هر چي که نيگاش ميکرد ميديد انگاري اين يه چيزي کم داره که اون نمي فهميد. اونقدر فکر کرد و فکر کرد و فکر کردن تا ببينه نقاشيش چي کم داره تا اينکه يه هو ديد که بعله ... نقاشيش خشک شده و وقتي هم که نقاشيه روي گلدون خشک ميشه نميتوني ديگه بهش دست زد . همونجوري بايد بذاريش بمونه تا تثبيت بشه . آخه ميدونين ? وقتي که نقاشي خشک ميشه ديگه نقاشيه ميره تو دنياي گلدونا ? هيچکي هم اجازه ي ورود به دنياي اونا را نداره که ? هيچ‌کس حق نداره که آرامش ساکنين دنياي گلدونا رو به‌هم بزنه و هر روز يه چيز جديد بفرسته و اونا رو عوض کنه و ...
ولي تا نقاشيه خشک شد يهويي آقاي نقاش فهميد که وااااي، اين پروانه لبخند نداره ... پروانه‌ لبخندش تو اين دنيا جا مونده و آقاي نقاش يادش رفته بود که لبخند پروانه رو همراهش روونه‌ي اون دنيا کنه !
بعد خيلي غصه ش شد، چون هيچ گلي که عاشقه يه پروانه‌ي بدون لبخند نميشه که ، دلش خيلي تا براي پروانه اي که کشيده بود سوخت، آخه اگه هيچ‌گلي عاشقش نشه که اون خيلي سختي ميکشه که ... تنها ... اون‌ور دنيا .. پيش اون‌همه گل ? فقط چون لبخندش جا مونده :(
بعد آقاي نقاش يه عالمه فکر کرد با خودش که آخه من الآن چيکار کنم و چي‌کار نکنم ، که يهويي به فکرش رسيد که يه لبخند پروانه اي اونطرف گلدونش بکشه، اينجوري اون لبخندشو ميفرسته به دنياي گلدونا، بعد پروانه ي روي گلدون حتما ميتونه لبخند خودش را اينجوري پيدا کنه و شاد بشه و هميشه بخنده ... اونم با لبخند پروانه‌اي .
بعد ازين فکرش خوشحال شد و فوري يه لبخند کشيد، بعد به نقاشيش نگاه کرد و يه خنده ي بزرگ از روي رضايتش زد و رفت که بخوابه ... اون فک ميکرد که زوده زود پروانه‌ي قصه‌ي ما لبخندشو پيدا ميکنه و همه ي گلها هم عاشقش ميشن ...

نقاش قصه‌ي ما هيچ‌وقت نميدونست که دنياي گلدونا پشت و رو داره . حالا پروانه اين‌ور دنياي گلدونا بود و لبخندش اون‌سر دنيا ، پشت و روي يه دنيا هم هيچوقت به همديگه نميرسن ...

و ازون روز تا حالا، پروانه‌ي قصه ي ما، داره هي پر ميزنه و ميگرده و ميگرده و دنبال لبخندش ميگرده ، ولي نميدونه که هيچوقت نميتونه به لبخندش برسه . پروانه‌ با خودش فکر ميکنه که حتما زوده زود پيداش مي کنه، هرچقد هم که سخت باشه بالاخره وقتي هميشه بگرده بالاخره پيداش ميکنه . پروانه هر روز از صبح تا شب دنبال لبخندش هست که همه چي ديگه يادش رفته ...
پروانه از افسوس لبخند گمشده‌ش حتي اينم يادش رفته که آقاي نقاش اونو براي اين روي گلدون کشيد ? اونو کشيد که گلهاي توي گلدون عاشقش بشن و ازين عشقشون قشنگتر بشن و بوشون لطيف تر بشه ...

پروانه‌ي قصه‌مون داره ميگرده ...
هنوز ...
پروانه‌ي قصه‌مون لبخندشو گم کرده ...
هنوز ...

Artist: Andrea Bocelli

Song: Rapsodia

Album:Il mare calmo della sera

Year: 1994

Genre: Classical

Download Song

From Silence To Noise

hurib — Wed, 21 Oct 2009 15:03:18 GMT

روزها
هر چقدر هم آبستن وقایع عجیب و غیر قابل پیش بینی باشند
می گذرند، مثل همیشه
و ما عادت می کنیم
باز هم می آموزیم که چگونه روزمرگی مان را حواله قسمتی از مغزمان کنیم که تنها عملکردش باخوانی تکرارها است
به نا مانوس ترین چیزها، به بهترین و بدترین ها عادت می کنیم
گاهی حتی خود را بی تفاوت وسط آرزوهای قدیمی می یابیم
که در قالب واقعیت ، رنگ پریده و نزار شده اند
و یاد می گیریم که ایده آل ها را خیلی جدی نگیریم
آن وقت که نوک همه اوج ها ساییده شد و از تیزی افتاد
برای احساس خوشبختی، ساده ترین بهانه ها را می جوییم
که ذات تکراری شان قابلیت ایجاد نا امیدی ندارد.
مثل همین لیوان چایی کنار دستم.

Artist: Nosound

Song:From Silence To Noise

Album: Lightdark

Year: 2008

Genre: Progressive Rock, Art Rock

Download Song

Breathe Me

hurib — Tue, 13 Oct 2009 16:27:18 GMT

تصاوير محو ميشوند
نه اينکه از بين بروند
فقط محو ميشوند و تغيير شکل ميدهند
آدمها نيستند
اين فرديت هاي نامگذاري شده مسخره چيزي جز خاکهايي که در قالب هاي مختلف ريخته شده اند نيستند
نقش ها ثابت اند
همان گونه که هميشه بوده اند
و ما در طول زندگي بازي هاي زيادي خواهيم کرد
و بدون اينکه از خودمان بپرسيم چرا لحن صدايمان در عرض چند ثانيه عوض ميشود.
واسطه هايي هستيم که نيروهاي طبيعت ازما ميگذرند
رفتارها درونمان منعکس ميشوند
به ما خيانت ميشود و ما بايد جواب خيانت را بدهيم
وگرنه اگر همرنگ دنيا نشوي دنيا تبديل به موج بزرگي ميشود که هر لحظه ممکن است روي سرت فرود بيايد.
و دريا
دلم ميخواهد سرم را زير آب کنم و همه ی آرزو های گنگ را ببینم.

Artist: Emma Shapplin

Song: Spente Le Stelle

Album: Carmine Meo

Year: 2003

Genre: Classical

Download Song

Border Reiver

hurib — Sat, 03 Oct 2009 17:49:18 GMT

سکوت اکنون...تنهایی...ذهنم...من وجودم...امیدهایم...آرزوهایم...مهرهایم...کودکم...در هم می پیچند و رنگین کمانی می بافند که کل آسمان را در بر می گیرد.

من هر وقت تنهایم نمی توانم جلوی بافته شدن این رنگین کمان را بگیرم.همه جا را رنگ میزند.

پ.ن: خیلی وقته نوشتنم نمیاد..نمی دونم تا کی! نه نمیدونم!!

Artist: Mark Knopfler

Song: Border Reiver

Album: Get Lucky

Year: 2009

Genre: Rock,Bluse Rock

Download Song

me and you

hurib — Wed, 23 Sep 2009 17:09:18 GMT

ما، من و تو، دو تا مبل چرمی بزرگ سرمه ای، یه میز گرد با شیشه ی قهوه ای
تو، روی مبل، یا بهتر بگم، غرق شدی توی مبل، پاهایی که بی توجه گذاشتیشون زیر میز، یه جفت پا توی یه جفت بوت کثیف
تو، چشمای خیس و قرمز
تو، یه دست سیگار روشن که دودش پیچ میخوره و میره تا سقف، یه دستت هم بی هدف بین موهای کوتاه روی پیشونیت، پریشونه پریشون
من، نشستم لبه ی مبل با یه ماگ بزرگ قهوه ی داغ، نه، جرات نمی کنم به چشمات که خیره موندن رو صورت من نگاه کنم، نگاهم به اون دودیه که ار نوک سیگارت بیرون میاد، تا سقف
هیچ حرفی نیست، سکوت مطلق
بعد...
میگی رفت
سیگارت از دستت آروم میافته روی موکت و خاموش میشه، یه لکه ی سیاه روی یه موکت آبیه روشن
یه سر با موهای پریشون بین دو تا دست با انگشتای کشیده
یه مرد که داره جلوی من شونه هاش می لرزه
میشنوی؟ صدای هق هق
نه ، من جرات بغل کردنه یه مرد شکسته را ندارم، نه، میرم از اتاق بیرون
تمام

Artist: Blonde Redhead

Song: For The Damaged

Album: Melody Of Certain Damaged Lemons

Year: 2000

Genre: Indie Rock

بازگشت

hurib — Wed, 09 Sep 2009 14:31:18 GMT

یه روز بعد کلی بالا پایین کردن همه چیزو حرف زدن راجبش قرارگذاشتم با خودم تا یه نقش و دوباره بازی کنم.این یه استراتژی بود که ریسکش به ازمون و خطایی بستگی داشت که می تونست درست یا غلط بودنشو واسم اثبات کنه.بعد از کلی فکر کردن به این نتیجه رسیده بودم که واسه پاک کردن هر چیز تلخی که توی انسان میمونه باید دوباره به سمتش رفت تا اینبار شاید سوتفاهم ها بر طرف بشه و به خاطر فضای باز فکری که تو مدت فاصله به وجود اومده به واسطه ی حرف زدن و رفتار های درست نه به شیرینی که حداقل جاش و به یه بی باری بده که هر دفعه که حسش میکنی اونقدر بار منفیش اذیتت نکنه. همه ی اون فکرایی که اون روزا کرده بودم واسه خاطر رشد فکریه بیشتر و بالا رفتن از پله های شعور ی بود که ترقی توشو حق خودم میدونستم و حس میکردم که برای نتیجه گرفتن مثبت از این پروسه باید انجامش بدم این بود که دست به این ریسک زدم.کاملاً مصر بودم و با تمام قوا اطمینان داشتم که انجام این کار ،که حالا دیگه خواسته شده وانتخاب عقلیم بود ـ گفتم که فقط و فقط واسه خنثی کردن بار منفی که روی روحم سنگینی می کرد ـ میتونه خیلی از سوال ها رو واسم حل کنه و می دونستم که اگر بار اول بنا به مکانیسم درونیم شاید نا خواسته ولی با تمام وجود از ایفا کردنش انرژی میگرفتم تکرار دوبارش فقط و فقط خواستن همون بی مزگیه بود برام که ریسک ضزبه به غرورمو در درجه چندم قرار میداد.ـ هر چند معتقد به ضربه نیستم چون آدمی اگه به چیزی اعتقاد داشته باشه انجامش و با هر نتیجه ای یه نوع پیروزی به حساب میاره ـ آره این بود که نه حاشیه واسم مهم بود و نه تداوم که هم امروزی که محو ترین ها به نظرم میاد و هم همان روز بزرگ تصمیم برای من ، ایمان داشتم و دارم که هیچ وقت تداوم و نمی خواستم چون مسلما منطقم اونقدر سالم بود که یه اشتباه و دوبار تکرار نکنم. برای حلول دوباره ی نقش بهانه لازم بود و من این بهانه رو داشتم.اینکه هر چیزی و خود آدم باید تجربه کنه تا قبل از این ماجرا خیلی آرمان فکریم نبوده و نیست ولی چیزی که الان ، لااقل امروز روز بهش اعتقاد دارم اینه که بعضی چیزا رو واقعا باید از نزدیک لمس کنی تا بفهمی که گاهی قدمهایی که برای از بین بردن تلخیایه رفتاری ادما بر میداری ممکنه بد برداشت بشن و نتیجتن عاملی بشن واسه تخریب احترام متقابل و حس های شاید شیرین گذشته. مهم بود که بفهمم هر چیزی جنبه میخواد، زکاوت میخواد و این فقط به تو بستگی نداره بلکه باید دوطرفه باشه تا به اون چیزی که تو مغزت میگذره برسی و رشد کنی. هر حرفی میتونه تو خالی ترین عمل باشه.هر برخوردی می تونه لجن مال ترین احساسات بکر آدمو بیرون بکشه.هرتفکری اگه نوشته میشه و هر برداشتی که ما از خوندنش خود اگاه یا نا خوداگاه بهمون دست میده هر چقدرم که ادعا کنیم اون ادمو تو اون برهه ی زندگی میشناسیم نمی تونه جحت ما واسه حدس زدن باقیه بازی باشه و شناخت نسبتا زیاد یه ادم و تاثیرش روی روند این تکاپو برای جلو بردن هدف های درونیم نه تنها اشتباه بودبلکه مثل یه راه اشتباه میموند که وقتی توش قرار گرقتم نه خروجی داشت و نه دور برگردون اینه که باید تا انتهاش می رفتم و از همه بدتر این بود که نه می تونستم واسه انتخاب این راه و تکرار دوباره نقش توضیح اضافه بدم نه اینکه لبخند مو ترک کنم و حالا خودتون نتیجه بگیرید دیگه تلخیه تو این شرایط نه تنها جاشو به هیچی نمیده بلکه بار منفیش اونقدر زیاد میشه که بی هوا تمام ساختار های فکریتون از اون شناختی که فکر میکردین داشتین فرو میریزه و تمام محتویات معدتونم میارین بالا.من فکر میکنم بلوغ فکری یه چیزیه که هر ادمی با هر سنی و با هر تجربه ای که داره خیلی به ندرت میتونه ادعاشو داشته باشه یه چشم که بگردونین کم نیستن آدمهای مدعیه نابالغ. اینه که تجربه کردن بعضی وقتا با ارزش تر از تموم مدارک دانشگاهیه که داریم.تجربه ی خود ادم خیلی راه گشا تر از درس هایی که حتا مامان تو تموم دوره ی تحصیلات اکادمیکش گزرونده و واسه مدریت روابط به دخترش توصیه میکنه.رسیدن من به این جنبه ی آدما درس بزرگی بود که بعد از اون توخیلی از روابطم کمکم کرد و بالا بردن شعورمو یه مقدارشو مدیون اون تصمیمیم که تو اون روزا گرفتم و اینه که هیچ وقت ازش پشیمون نیستم.

این تجربه ی تا امروزمه حالا بعد از این اگه عوض شد یا چیزی بهش اضافه شد توی همین حوزه میگم براتون.

فعلاً همین.

پ.ن: این پست استثناً موزیک برای دانلود نداره.

پ.پ.ن: این یه تجربه ی شخصیه با برخورد من با یه آدم که میتونه نمونش زیاد باشه ولی گویایه کل اقراد نیست و البته این رو هم قبول دارم که ممکنه راه کار من ، نوع برخوردم، پیشینم و معرفی که شاید از خودم تو ذهن اون آدم ساختم باعث این برداشت شده ولی خوب یه چیزیو که بهش شدیداً اعتقاد دارم اخلاقه و همیشه با تمام قوام سعی میکنم که با مسائل قضاوت زده بر خورد نکنم و همه چیزو در نظر بگیرم و اون چیزیو انجام بدم که کاملا برای خودم میخوام.پس حرفهایی که زدم همون طور که قبلاً گفتم فقط برداشت شخصیمه تو یه برهه ی خاص از زندگیم که درسای بزرگ زندگیم شدن تا الان.

Don't Fight Darkness

hurib — Thu, 03 Sep 2009 06:29:18 GMT

نگرانم
که رویاهایم، رویا باقی بمانند
و من زندگیم را در حسرت تحقق شان سر کنم

و هراسان
که بعد از اینکه رویاهایم به وقوع پیوستند
خاصیت جادویی شان را از دست بدهند و تبدیل به عادت شوند

Artist:Björk

Song: Hope

Album: Volta

Year:2009

Genre:Alternative

Download Song

The Short Story IV

hurib — Sun, 23 Aug 2009 17:40:18 GMT

یکی بود.. یکی نبود...
یه روز تو یه مزرعه خیلی بزرگ ذرت یه مترسک مثل صلیب بود که تمام تنش پر از کاه بود..
کار این مترسکه این بود که از صبح تا شب تو مزرعه وای میستاد که کلاغها نیان سراغ بلالها..
کلاغها هم روی تیر چراغ برق بقل مزرعه می شستن و به ذرتها نگاه می کردن...
ولی خب می ترسیدن که برن سراغ ذرتها..آخه مترسکه اونجا بود...
یه روز یه کلاغه روی تیر چراق نشسته بود و داشت به مترسکه نگاه می کرد...
اون وقت دید که مترسکه داره می خنده...
برگشت گفت چیه الکی می خندی.. داری به این می خندی که ما نمی تونیم بیایم ذرتها رو بخوریم...؟
ولی مترسکه فقط خندید...
کلاغه گفت ااا.. نخند دیگه....
مترسکه بازم خندید...
کلاغه گفت نکنه می خوای با من دوست باشی؟
مترسکه دوباره خندید...
کلاغه گفت آره؟ می خوای دوست باشیم؟
مترسکه این دفه کله شو اینجوری اورد پایین و گفت اوهوم...
کلاغه گفت چه جوری؟
مترسکه گفت بیا بشین رو شونه من...
اون وقت کلاغه اومد و نشست رو شونه مترسکه...
بعدش گفت یعنی می ذاری از ذرتها بخورم؟
مترسکه گفت آره .. با هم دوستیم دیگه... کلاغه هم خندید...
رفت و نشست و شروع کرد به خوردن بلالها...
بعدم پرید و رفت تا به بقیه کلاغها هم بگه...
بقیه کلاغها گفتن که حتما نقشه ای تو کار بوده و حتما این یه دامه و حاضر نشدن بیان...
اون وقت کلاغه رفت پیش مترسکه و بهش گفت که بقیه باور نمی کنن تو می خوای با ما دوست باشی..
مترسکه گفت خوب کاری نداره.. تو همه رو صدا کن... بعد جلوشون با نوکت یه کاه از تو قلب من در بیار اون وقت بقیه می بینن که من کاری ندارم و باور می کنن...
کلاغه هم همین کارو کرد...
بقیه کلاغها هم که دیدن وقتی کلاغه توقلب مترسک نوک می زنه و اون فقط می خنده بال زدن و اومدن پایین و شروغ کردن به خوردن ذرتها...
بعدم هر کدوم رفتن هی به قلب مترسکه نوک زدن و کاه هاشو کشیدن بیرون...
مترسکه لبخند می زد...
اون وقت یکی از کلاغها که رفت نوک بزنه دید قلب مترسکه تموم شده...
کلاغها ناراحت شدن...
فکر کردن که چه جوری می تونن جلوی یکی که قلبشو درآوردن و لبخند می زنه بشینن و همه ذرتها رو بخورن؟
اون وقت همه با هم حمله کردن به چشای مترسک که کور شه و دیگه چیزی نبینه...
چشمای مترسک رو در آوردن ...
مترسک مزرعه ی ما دیگه چشم نداشت ...
ولی هنوز میخندید ..
از مترسک قصه ی ما یه لبخند باقی موند
فقط یه لبخند ...
بعدم کلاغا همه ذرتها رو خوردن و رفتن سراغ یه مزرعه دیگه...
اون وقت تو یه مزرعه خالی یه مترسک موند که نه قلب داشت نه چشم....
و میخندید ...
فکر کنم قصه ما به سر رسید... کلاغه هم ...
کلاغه هم داره می ره سراغ یه مزرعه دیگه...
و مترسکه قصه ما ... داره میخنده ...
هنوز

راستی ، مترسکه چرا داره میخنده؟

پ.ن: این سورس ابتدایی قالبیه که خودم نوشتم و هنوز خیلی کار داره ولی به طور امتحانی فعلا بار گذاریش کردم تا کامل تر بشه.از آرام عزیزم هم ممنونم که باعث شد کاریو که خیلی وقته میخوام انجامش بدم و جلو بندازم.امید که این چشماشو اذیت نکنه دیگه :)

Artist: Karunesh

Song: Moon Tempel

Album: Zen Breackfast

Year: 2001

Genre: New age

Download Song